سفر به پایان رسید , و باز یه افسوس بزرگ در دل من ماند ... چرا مردم سرزمین من حتی به عمق جنگل هم رحم نکردن؟ چرا توی مرتفع ترین و عمیق ترین جنگلهای ما هم فضاهایی رو باید ببینیم که غصه به دلم بیاورد... نمیدونم چیکار میتونم بکنم واسه فرهنگ سازیش , اما یه تصمیمی رو توی این سفر گرفتم که شاید بتونه کمی آرومم کنه .. کنارِ پلاستیک زباله ی خودم که از طبیعت به اولین سطل آشغال می برم , کمی هم اطراف مکان خودم

هنوز قهوههای کافه نادری خوباند هنوز بدیعزاده خوب میخوانَد هنوز سعدی خوب مینویسدو هنوزدلتنگِ تو بودن خوب است خوب است که هیچکس اینجا نمیپرسد: چرا دوتا قهوه؟ خوب است که صدا به صدا نمیرسد اینجا وقتی داد میزنم: آقا! دوتا قهوه آقا! صدای خزان را پایین بیاور دیگر به تنم جان نمانده است و اینکه در رفتنِ جان از بدن, مردم حرفهای زیادی میزنند، حرفِ زیادی میزنند. اینجا هنوز کسیست که بهاندازهء ه